به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آوای لطیف :در آستانهٔ هر دوره از انتخابات شوراهای شهر و روستا، فضای عمومی جامعه شاهد موجی از انتقادات تند و عتابآلود داوطلبان جدید نسبت به عملکرد شورای گذشته است. جلسات نقد و بررسی یکی پس از دیگری برگزار میشود و وعدههای رنگینی داده میشود که گویی تمامی کاستیها تنها با تغییر افراد حاضر در شورا قابل حل خواهد بود.
اما پرسش بنیادین و بهجایی که مطرح میشود، همچون سایهای سنگین بر فرآیند انتخابات میافکند: “اگر امروز شما از عملکرد شوراهای گذشته با این شدت انتقاد میکنید، چه تضمینی وجود دارد که فردا، وقتی خودتان بر کرسی شورا نشستید، مورد همان نقدها قرار نگیرید و شعارهای امروزتان فراموش نشود؟”
این پرسش، در حقیقت، اشاره به “چرخهٔ معیوب وعده و فراموشی” دارد؛ پدیدهای که در آن ارتباط بین “حرف” و “عمل” در فضای سیاستهای محلی گسسته میشود. اعتماد عمومی، گرانبهاترین سرمایهٔ اجتماعی، دقیقاً به همین دلیل آسیب میبیند: فقدان یک مکانیزم شفاف و قابل اتکا برای پاسخگویی مستمر و تحویل گرفتن تعهدات پیش از انتخابات.
