به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آوای لطیف: میلاد ستارهای که نامش با مادر و عصمت و ایثار گره خورده است؛ میلاد کوثر بیکران، حضرت فاطمه زهرا (س). اما امسال، پنجشنبهای که میآید، رنگی از اشک بر رخسار شادی این جشن نشسته است. نسیم این روز، هم بوی بهشت میآورد و هم یادگار غبارنشین قبرها را با خود میآورد. این همزمانیِ شکفتن گل و یادِ خزاندیدهها را چگونه باید فهمید؟
این، تصادفِ روزها نیست. این، پیوندی است سرشار از حکمت. پیوند میان آغاز یک رحمت و یادِ همه رحمتهای رفته. پیوند میان آن الگوی آسمانی که ماند و آن همه مادران زمینی که رفتند. روز مادر و روز زن، اینک دست در دست روز اموات نهاده و تالاری ساخته است از نور و سایه، از شادی و اشک، از تجلیل و تکریم. جشنی که در آینهاش، هم چهره
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آوای لطیف: میلاد ستارهای که نامش با مادر و عصمت و ایثار گره خورده است؛ میلاد کوثر بیکران، حضرت فاطمه زهرا (س). اما امسال، پنجشنبهای که میآید، رنگی از اشک بر رخسار شادی این جشن نشسته است. نسیم این روز، هم بوی بهشت میآورد و هم یادگار غبارنشین قبرها را با خود میآورد. این همزمانیِ شکفتن گل و یادِ خزاندیدهها را چگونه باید فهمید؟
این، تصادفِ روزها نیست. این، پیوندی است سرشار از حکمت. پیوند میان آغاز یک رحمت و یادِ همه رحمتهای رفته. پیوند میان آن الگوی آسمانی که ماند و آن همه مادران زمینی که رفتند. روز مادر و روز زن، اینک دست در دست روز اموات نهاده و تالاری ساخته است از نور و سایه، از شادی و اشک، از تجلیل و تکریم. جشنی که در آینهاش، هم چهره مهتابگونهی فاطمه (س) را میبینی و هم سیمای رنجکشیده و محبتآگین مادربزرگها و مادرانی که رفتند و قصه عشقشان را بر سنگ قبرشان نوشتند.
این روز به ما میگوید که مادر بودن، تنها زادن یک جسم نیست؛ زادن عاطفه است، زادن ایمان است، زادن حماسهای خاموش در دل روزمرگیهاست. و فاطمه (س)، خودش چگونه مادری نبود؟ و آن همه فاطمههای گمنام تاریخ ما، چگونه دلدادهوار، این مسیر را نرفتند و رفتند؟
پس بیایید در این آستانه پراحساس، سکوت کنیم و به صدای این همزمانی گوش بسپاریم. بیایید به تماشای دو افق بنشینیم: افق بلند بانوی بهشت که چراغ هدایت را برای همیشه برافراشت و افق پهناور زندگیهای کوچک و بزرگِ مادرانی که با فروغ آن چراغ، خانهها و دلها را روشن کردند و رفتند. این مقدمه، دعوتی است برای گام نهادن به این حریم نور و یاد، تا در پرتو این پیوند مقدس، عمق ایثار را بهتر بفهمیم و پاس عشق را بهتر بداریم.
یه مهتابگونه فاطمه (س) را میبینی و هم سیمای رنجکشیده و محبتآگین مادربزرگها و مادرانی که رفتند و قصه عشقشان را بر سنگ قبرشان نوشتند.
این روز به ما میگوید که مادر بودن، تنها زادن یک جسم نیست؛ زادن عاطفه است، زادن ایمان است، زادن حماسهای خاموش در دل روزمرگیهاست. و فاطمه (س)، خودش چگونه مادری نبود؟ و آن همه فاطمههای گمنام تاریخ ما، چگونه دلدادهوار، این مسیر را نرفتند و رفتند؟
پس بیایید در این آستانه پراحساس، سکوت کنیم و به صدای این همزمانی گوش بسپاریم. بیایید به تماشای دو افق بنشینیم: افق بلند بانوی بهشت که چراغ هدایت را برای همیشه برافراشت و افق پهناور زندگیهای کوچک و بزرگِ مادرانی که با فروغ آن چراغ، خانهها و دلها را روشن کردند و رفتند. این مقدمه، دعوتی است برای گام نهادن به این حریم نور و یاد، تا در پرتو این پیوند مقدس، عمق ایثار را بهتر بفهمیم و پاس عشق را بهتر بداریم.
