به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آوای لطیف :شهر رشت، این نگین سبز و زنده شمال، در آستانه انتخابات جدید شورای شهر قرار دارد. آنچه در این برهه بیش از هر چیز توجه هر شهروند دلسوزی را جلب میکند، ضرورت تحول و نوآوری در مدیریت شهری است.
شورای ششم شهر رشت، با همه تلاشها و افکاری که به میدان آورد، به انتهای راه خود نزدیک میشود. اعضای محترم این دوره، ایدهها و برنامههای خود را ارائه کردند و کوشیدند. اما حقیقت این است که شهر ما با انبوهی از مشکلات اولیه و اساسی دست به گریبان است: از معضل همیشگی پسماند و فاجعه زیستمحیطی سراوان، تا ترافیک سنگین، ناکارآمدی حمل و نقل عمومی، حفظ هویت معماری و تاریخی شهر، و رسیدگی به زیرساختهای فرسوده.
این چالشها آنقدر بزرگ و حیاتی هستند که حل آنها نیازمند نگاههای تازه، انرژی جدید، و ایدههای نو و جسورانه است. اگر بپذیریم که هر دوره شورا، ظرفیت و ایدههای مشخص خود را دارد، به نظر میرسد ظرفیت شورای فعلی برای مواجهه با این حجم از مشکلاتِ لاینحل، به حد نصاب رسیده است.
به عنوان یک شهروند متعهد، معتقدم اگر در دوره ششم عضو شورا بودم و نمیتوانستم حداقل مطالبات اولیه و مشکلات پایهای مردم رشت را به صورت محسوس بهبود بخشم، وجداناً خود را محق به کاندیداتوری برای دوره هفتم نمیدانستم. تکرار یک تجربه، بدون ارائه برنامهای متفاوت و راهکارهای مؤثرتر، نه تنها کمکی به شهر نمیکند، بلکه امید مردم برای تغییر را نیز کمرنگ میسازد.
دوره هفتم، باید دورهای باشد برای:
ارائه برنامههای عملیاتی و فوری برای بحرانهایی مثل سراوان.
دعوت از چهرههای جدید، متخصص و دلسوز با ایدههای آزموننشده.
ایجاد شفافیت و پاسخگویی بیشتر در قبال وعدهها.
تعامل واقعی با مردم و نخبگان شهری برای یافتن راهحلهای بومی.
رشت، شهری با تاریخ کهن و مردمی هوشمند، شایسته مدیریتی چابک، آیندهنگر و مسئولیتپذیر است. وقت آن است که با انتخاب افرادی تازهنفس و دارای برنامهای مشخص، فصل جدیدی در عمر مدیریت شهری رشت آغاز کنیم.
این یک انتخاب نیست، یک ضرورت است.
