به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آوای لطیف: پس از مهار آتشسوزی در ۵۶۰۰ مترمربع از عرصههای جنگلی شهرستانهای تالش و رشت، کامیار مرزبانی مدیرکل منابع طبیعی استان گیلان، از تلاش نیروهای امدادی و پایش مستمر منطقه برای جلوگیری از بازگشت حریق خبر داد.
مرزبانی در توصیف عملیات اطفا گفت: «این آتشسوزی در نقاط پراکنده رخ داد و با هماهنگی بینبخشی و حضور سریع نیروهای یگان امداد، منابع طبیعی، هلال احمر، آتشنشانی، بسیج و مردم محلی مهار شد. اولویت ما حفاظت از جنگلهای حساس بود.»
وی با اشاره به حساسیت جنگلهای ارتفاعات تالش و امامزاده هاشم، از مردم خواست با رعایت نکات ایمنی و گزارش سریع هرگونه حریق، به حفاظت از منابع طبیعی کمک کنند.
اما در ادامه این گزارش، رسانه “آوای لطیف” با یادآوری سوال قبلی خود در تاریخ ۶ دیماه، سوالی اساسی و چالشی را خطاب به مدیرکل منابع طبیعی گیلان مطرح کرده است:
این رسانه که پیشتر با توجه به هشدارهای مکرر سالانه، از مسئولان خواسته بود به جای تکیه بر اطلاعرسانی و هشدار، اقدامات عملی و پیشگیرانه محسوسی مانند ایجاد آتشبُر، توسعه سیستمهای نظارتی و اطفای حریق مدرن، و مدیریت پسماند در مناطق گردشگری را نشان دهند، اینبار مستقیماً میپرسد:
«چرا الگوی مواجهه با آتشسوزی جنگلهای حساس، هر سال در چرخهای تکراری از “هشدار”، “آتشسوزی گسترده”، “مهار با مشقت” و سپس “فراموشی تا سال بعد” محصور شده است؟»
رسانه “آوای لطیف” با تاکید بر مطالبه عمومی برای عبور از هشدارهای محض و حرکت به سمت اقدام عملی، بودجهمحور و زیرساختی، پرسشهای مشخص زیر را خطاب به آقای مرزبانی مطرح کرده است:
۱. بودجه پیشگیری کجاست؟ بودجه مصوب و هزینهشده سالهای ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ استان گیلان برای اقدامات پیشگیرانه عینی مانند ایجاد آتشبُر، پایگاههای دائم اطفا، و خرید تجهیزات مدرن (پهپاد، بالگرد سبک) چقدر بوده و در مقایسه با خسارات یک فصل آتشسوزی چگونه است؟
۲. برنامه فناورانه چیست؟ برنامه زمانبندیشده و مشخص شما برای ایجاد «سامانه پایش هوشمند و اعلام حریق سریع» در جنگلهای پرخطر چیست و آیا بودجهای برای آن تخصیص یافته است؟
۳. اقدام عملی در کانون خطر؟ برای مدیریت پسماند و زبالههای اشتعالزا در مناطق گردشگری پرترددی مانند امامزاده هاشم، چه اقدام محسوسی فراتر از نصب تابلوهای هشدار انجام شده است؟
۴. گزارش شفاف کجاست؟ آیا گزارش مستند و عمومیشدهای از اقدامات پیشگیرانه سال گذشته (مانند متراژ آتشبُر، تعداد دورههای آموزشی و مخازن آب نصبشده) منتشر کردهاید؟
سوال نهایی این گزارش چالشی این است: «آیا میتوانید ادعا کنید توانایی پیشگیری و مهار آتش نسبت به سال قبل به صورت محسوسی افزایش یافته است؟ یا امید اصلی، همچنان بر همان هماهنگی بینبخشی و فداکاری نیروها استوار است؟»
پاسخ به این پرسشها میتواند نشان دهد که آیا مدیریت بحران آتشسوزی در جنگلهای گیلان، از رویکرد واکنشی و شعارمحور، به سمت مدیریت ریسک فعال و زیرساختمحور در حال حرکت است یا خیر.
