به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آوای لطیف: هفتم مهر، یادآور روزی است که آتشنشانان پالایشگاه آبادان در سال ۱۳۵۹، در میان شعلههای آتش و بمباران، جان خود را برای نجات دیگران فدا کردند. اما این روز تنها یک تاریخ در تقویم نیست؛ فرصتی است تا از کسانی بگوییم که هر روز در گیلان، میان دود و آتش و خطر، بیادعا میایستند.
در گیلان، آتشنشانان با جغرافیایی متفاوت و پرچالش روبهرو هستند. از جنگلهای سبز و پرباران گرفته تا بافتهای فرسوده شهری و نیزارهای
خشک، میدان عملیات آنها هر روز تغییر میکند. وقتی در یک شب سرد دیماه، ۳۸ آتشنشان رشت با ۱۱ خودروی اطفایی به جنگلهای لاکان میروند و در همان شبانهروز به ۴۵ حادثه دیگر نیز رسیدگی میکنند، معنای واقعی فداکاری روشن میشود.
اما پشت این ایستادگی، مشکلاتی وجود دارد که سالهاست این قشر زحمتکش با آن دستوپنجه نرم میکند. تجهیزات فرسوده، ناوگان قدیمی و کمبود امکانات، از جمله دغدغههای جدی آتشنشانان گیلان است. در شهر کرگانرود تالش، تنها دو خودروی آتشنشانی وجود دارد که یکی از آنها در دهستان مستقر و کاملاً فرسوده و غیرقابل استفاده است. با این امکانات سنتی «نمیتوان دردی را دوا کرد» و در صورت بروز حادثه، فاصله دو ساعته تا مناطق بالادست، امدادرسانی بهموقع را غیرممکن میکند.
آنچه آتشنشانان گیلانی را شایسته تقدیر میکند، روحیه بیادعا و آمادگی دائمی آنهاست. در حادثه انفجار گاز در رشت، ۱۷ آتشنشان و افسر ارشد به همراه ۵ خودروی عملیاتی به محل اعزام شدند و با وجود مصدوم شدن یک شهروند، از گسترش آتش جلوگیری کردند. شهردار رشت نیز با اشاره به حضور آتشنشانان در حوادث اخیر، از فداکاری آنان و صبر خانوادههایشان قدردانی کرده است.
۷ مهر، تنها یک روز برای گفتن «متشکریم» نیست. آتشنشانان گیلان، از رشت تا تالش، از لاهیجان تا بندر انزلی، هر روز با جان خود بازی میکنند تا دیگران در امنیت باشند. ادای احترام واقعی به آنان، پیش از وقوع حادثه و با تأمین تجهیزات استاندارد، نوسازی ناوگان، ایمنسازی ساختمانهای پرخطر و توجه به معیشتشان آغاز میشود. آتشنشانی صرفاً یک خدمت شهری نیست؛ سرمایهگذاری در امنیت و آرامش جامعه است.
