به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آوای لطیف :به قلم مدیر مسئول ،در ادارات گیلان، دیگر خبری از شور و اشتیاق نیست؛ بلکه سکوتی سنگین بر جان پرسنل حکمفرماست. این سکوت، فریادِ مظلومیتِ کسانی است که با تخصص، تعهد و دلسوزی در سازمانها خدمت میکنند، اما در برابر رانت، سفارش و بیعدالتی، هیچ پناهگاهی ندارند.
مشکل اصلی از جایی شروع میشود که رویکردهای ساختارشکن و ناکارآمد، همچنان بر مسند قدرت باقی ماندهاند. این مدیران، نه تنها مشکلات را حل نکردهاند، بلکه با تکرار تبعیضهای قدیمی، آتش نارضایتی را شعلهورتر کردهاند.
در این فضا، پرسنلِ توانمند، متخصص و متعهد که پشتوانه اصلی هر سازمانی هستند، قربانیِ سیستمی شدهاند که در آن «رانت» و «سفارش» ملاک پیشرفت است، نه شایستگی. آنها که سالم، صادق و با اخلاق در سازمان کار میکنند، در حالی که حقوق و مزایای ناعادلانهای دریافت میکنند و فرصتهای رشد از آنها سلب شده، شاهدند که افرادِ بیتجربه و فاقد تخصص، تنها به واسطهی ارتباطات، به سمت پستهای کلیدی حرکت میکنند.
این بیعدالتی، نه تنها روحیهی پرسنل را خرد کرده، بلکه باعث شده تا افراد سالم و صادق در سازمان ترد شوند و دیگر به آیندهی شغلی خود امید نداشته باشند. پرسنل متخصص و متعهد گیلان، که پشتوانهی واقعی این ادارات هستند، در حالی که با دغدغهی معیشت و آیندهی شغلی خود دست و پنجه نرم میکنند، احساس میکنند که در سازمانی زندگی میکنند که ارزشهای انسانی و تخصصی را نادیده گرفته است.
تا زمانی که عدالت، شایستهسالاری و توجه به نیروهای بومی و متعهد، به اولویت اصلی تبدیل نشود، این درد و مظلومیت ادامه خواهد داشت و آیندهی ادارات گیلان در سایهی شکافهای عمیق و بیاعتمادی باقی خواهد ماند.
