به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آوای لطیف :نان، تنها یک لقمه نیست؛ نفسِ زندگی است، تپشِ قلبِ هر خانه و قوتِ جانِ هر انسان. در روزگاری که قیمت برنج از بام گذشته و دیگر دسترس نیست، نانِ ساده به آخرین قوتِ سفرههای مردم تبدیل شده. نان، حداقلترین نیاز یک خانواده است و هیچکس نباید برای به دست آوردن همین حداقل، ساعتها در صفهای طولانی بایستد و دستِ خالی به خانه برگردد. وقتی نان نباشد، نه تنها شکم، که دلها هم گرسنه میمانند و امید، کمکم در تاریکیِ بیتوجهی محو میشود.
پس از گفتگو با امامجمعه لوشان و مردم حاضر در مسجد جامع، به صورت میدانی در سطح شهر لوشان به نانواییها و مردم حاضر در صف نانوایی گفتگویی شد؛ مردم که به شدت از عدم نظارت و برخورد و رفع مشکل بینانی گلهمند بودند. مردم میگفتند جمالآباد ۳ نانوایی دارد اما هیچکدام پخت نمیکنند. شهروند لوشانی گفت: «مسافران زیادی به گیلان میآیند و از لوشان میگذرند و اینها نیاز به نان دارند؛ مسئولین باید سهمیه نان لوشان را افزایش دهند.» یک شهروند دیگر گفت: «من از پشتهکلاه اومدم، نانوایی باز نیست.» و شهروندی دیگر خطاب به حق شناس استاندار گیلان گفت: اگر لوشان جز گیلان است، دستور دهید بحران نان و مشکلات نانوایان زحمتکش لوشان یکبار برای همیشه حل شود.
این روایت، تصویر زندهای از درد مشترک مردمی است که در انتظار یک دست یاریگر نشستهاند. اما در پس این گلایهها، امیدی پنهان است؛ امیدی که میگوید اگر صدای مردم شنیده شود و مسئولین با دغدغهی واقعی وارد عمل شوند، میتوان این روزهای سخت را پشت سر گذاشت.
مردم لوشان، با وجود تمام سختیها، هنوز به عدالت و حل مشکلات باور دارند و منتظر یک حرکت سریع و قاطع از سوی مسئولین هستند تا نان گرم و تازه، دوباره به سفرههایشان بازگردد. این، دعوتی است به همبستگی و پیگیری برای ساختن آیندهای که در آن، هیچکسی برای یک قرص نان، ساعتها در صف نماند و هیچ مادری، دلنگران قوتِ سفرهی فرزندانش نباشد.
