به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آوای لطیف: قصه کمبود نان که از لوشان شروع شد، حالا به فومن رسیده است؛ جایی که مردم برای یک قرص نان ساده باید در صف طولانی بایستند و گاهی دست خالی برگردند.
نانوایی بربری «سند بالا» در این میان به نماد یک مطالبه تبدیل شده؛ نانواییای که مسئولان بارها به آن وعده افزایش سهمیه آرد دادند، اما هنوز خبری از عمل به این وعدهها نیست.
فومن اما فقط یک شهر نیست؛ فومن مقصد هزاران مسافر و گردشگری است که هر سال از سراسر کشور به این دیار سفر میکنند. شهری با طبیعت بکر و مردمانی مهماننواز که سالهاست به مسافرخیزی معروف است.
اما حالا که بحران نان گریبانگیر مردم شده است، این سؤال پیش میآید که چقدر به فکر شهروندان فومنی و مسافرانی که به این شهر میآیند بودهایم؟ مسافری که از راه میرسد و در صف نان میماند، تصویر خوبی از مهماننوازی فومن به ذهن نمیسپارد.
در این میان، نانوایان با دغدغهای خاص و عمیقتر از همیشه روبرو هستند؛ دغدغهای که ریشه در کمبود مواد اولیه و ناتوانی در پاسخگویی به نیاز روزافزون مردم دارد. آنها با تمام وجود پای کار ایستادهاند، اما بدون آرد کافی، حتی با عشق و تعهد هم نمیشود نان مردم را تأمین کرد.
از یک طرف مردم در این وضعیت طاقتفرسای اقتصادی، نان را به عنوان قوت اصلی سفره خود میخواهند و از طرف دیگر نانوایان نگرانند که مبادا نتوانند در این شرایط سخت، وظیفهشان را به درستی انجام دهند.
به نظر میرسد برای شکستن این دور باطل، همت مضاعف مسئولان از یک شعار به یک ضرورت تبدیل شده است. در شرایطی که معیشت مردم با کوچکترین نوسانی به لرزه میافتد، تأمین نان کافی و باکیفیت نه یک خدمت، که یک حق است و نانوایان هم حق دارند که بدون دغدغهی کمبود آرد، به کارشان ادامه دهند.
کاش به اندازه تبلیغ گردشگری و دعوت از مسافران، به فکر نان مردم و میهمانان این شهر هم بودیم. فومنِ مسافرخیز، شهری که میزبان است اما خودش در تنگنای وعدههای عملنشده گرفتار شدهاست.
