به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آوای لطیف :اعلام رایگان شدن ناوگان اتوبوسرانی درونشهری رشت از سوی رئیس سازمان مدیریت حملونقل بار و مسافر شهرداری رشت، در نگاه نخست میتواند اقدامی مثبت و حمایتی برای شهروندان تلقی شود. علیرضا زارع اعلام کرده است که بر اساس لایحه ارائهشده از سوی شهردار رشت و پس از طی مراحل بررسی و تصویب در شورای اسلامی شهر و کمیسیونهای تخصصی، استفاده از اتوبوسهای درونشهری از هماکنون تا پایان دوره جنگ تحمیلی بهصورت رایگان انجام خواهد شد.
با این حال، آنچه در واقعیت میدانی شهر مشاهده میشود، فاصله قابل توجهی با این تصمیم اعلامی دارد. بسیاری از محلات پرجمعیت رشت مدتهاست که از دسترسی به ناوگان اتوبوسرانی محروم هستند و در برخی مناطق حتی مینیبوسها نیز دیگر فعالیتی ندارند. در چنین شرایطی، طبیعی است که این پرسش برای شهروندان مطرح شود که «کدام اتوبوس قرار است رایگان باشد؟»
در حال حاضر، تنها چند خط محدود اتوبوس در برخی مسیرهای خاص شهر فعال هستند و بخش قابل توجهی از مناطق شهری عملاً از خدمات حملونقل عمومی بیبهره ماندهاند. بنابراین، اعلام رایگان شدن خدماتی که دسترسی عمومی به آن بسیار محدود است، نمیتواند پاسخگوی نیاز واقعی شهروندان باشد.
بدیهی است که سیاستهای حمایتی در حوزه حملونقل عمومی زمانی اثرگذار خواهد بود که پیش از هر چیز، زیرساختها و پوشش خدمات در سطح شهر تقویت شود. افزایش تعداد اتوبوسها، بازگرداندن خطوط حذفشده، و گسترش دسترسی محلات مختلف به ناوگان حملونقل عمومی، مطالباتی است که شهروندان رشت سالهاست آن را مطرح میکنند.
در غیر این صورت، بیم آن میرود که چنین تصمیمهایی بیش از آنکه گرهی از مشکلات حملونقل شهری باز کند، تنها در حد یک اعلام خبری باقی بماند؛ همان مصداق قدیمی که میگوید: «روغن ریخته را نذر امامزاده نکنید.»

