به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آوای لطیف : به قلم مدیر مسئول :ایلیا، کودک نابغه شهر لاهیجان، که ذهنش با ریاضیات نفس میکشید و لبخندش با هندسه زندگی هماهنگ بود، امروز در آغوش دریای کیاشهر آرام گرفت. دوازده بهار، اما بهاری که در نگاهش میدرخشید، از عمری نسلها روشنایی داشت.
دستان کوچکش که خطوط معادله ها را ترسیم میکرد، چه بیصدا در میان موجها گم شد.
چشمانش که در حل مسائل پیچیده می درخشید، چه زود در افق دریا غروب کرد. پیکر مطهرش که عصر دیروز در ساحل روستای دستک بخش کیاشهر پیدا شد، اینک از دل آب به خاک سپرده میشود تا شاید زمین، آنچه را دریا از ما گرفت، در سینه ای آرامتر نگاه دارد.
چه میتوان گفت جز آنکه دریای بی انتهای علم، هنوز پاسخ این سوال تلخ را ندارد که چرا بهترینها زودتر میروند؟
و ما میمانیم با خاطره کودکی که لبخندش، پاسخ همه معادله های دشوار زندگی بود.
اینجا، در مجلسی که واژه ها عاجزند از ترسیم غم، آوای لطیف با قلبی لرزان، درگذشت این نخبه دوازده ساله را به خانواده داغدارش، به جامعه علمی و فرهنگی کشور، و به تمام کودکان این سرزمین که در نبودش یتیمِ نبوغ شدند، تسلیت میگوید.
روح پاکش در بلندای آسمان ریاضیات الهی، روشن و همیشه زنده باد. یادش، همچون اعدادی که هیچگاه نابود نمیشوند، در دلها جاودان. راهت سبز، ایلیای مهربان؛ امید که در کرانه های بیکران نور، به آرامش ابدی رسیده باشی.
یادش جاودان، روحش شاد
