به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آوای لطیف؛ به قلم مدیر مسئول سالهاست که گیلان میزبان هیأتهای دولتی و روسای جمهور بوده است؛ کاروان هایی که با وعده های عمران و آبادانی وارد این دیار کهن می شوند و با مصوباتی بر جای مانده، استان را ترک میکنند.
اما پرسش اینجاست که چرا با وجود این همه سفر و وعده، همچنان شاهد گره های کور در زیرساخت های عمرانی، فرهنگی و ورزشی این استان هستیم؟ چرا در کنار طرحهای نیمه تمام، انبوهی از جوانان تحصیلکرده و متخصص این خطه، همچنان در انتظار شغلی متناسب با توانمندیهای خود به سر می برند و سهمی در ساختار مدیریتی کشور ندارند؟
در آستانه سفری دیگر، این بار همه نگاه ها به میزبانان رسمی استان دوخته شده است. اگر این بار نتوانیم از این ظرفیت طلایی برای رفع مشکلات چندین ساله گیلان بهره بگیریم، بی تردید در آزمون تاریخ، بازنده اصلی خواهیم بود.
لزوم تغییر رویه در میزبانی از هیأت دولت
گیلان، استانی با ظرفیت های بی نظیر در حوزه های گردشگری، کشاورزی و صنعت، سالهاست که با چالشهای جدی در حوزه های عمرانی، زیست محیطی و فرهنگی دست و پنجه نرم میکند.
با اعلام سفر پیشروی رئیس جمهور و هیأت دولت به این استان، این پرسش اساسی مطرح میشود که آیا این بار میتوان از این فرصت برای گشودن گره های کور استان استفاده کرد یا اینکه این سفر نیز چون گذشته، با وعده هایی بر زمین مانده به پایان خواهد رسید؟
بر اساس آخرین برآوردهای انجام شده، برای تکمیل پروژههای عمرانی نیمه تمام گیلان، حدود ۱۸۰ هزار میلیارد تومان اعتبار و پنج هزار میلیارد تومان تسهیلات بانکی مورد نیاز است. استاندار گیلان نیز با تأکید بر لزوم اولویت بندی مطالبات، خواستار ارائه بسته ای واقع بینانه و منسجم از سوی متولیان استانی شده است تا بتوان از این ظرفیت برای حل چالشهای چندساله گیلان بهره گرفت.
نکته قابل تأمل آنکه تجربه سفرهای پیشین نشان داده است که بسیاری از مصوبات، پس از خروج هیأت دولت، در حد وعده باقی مانده اند.
موضوعاتی نظیر ساماندهی رودخانه های زرجوب و گوهررود، معضل ۴۰ ساله پسماند سراوان، کمبود تخت های بیمارستانی و مشکلات زیرساختی در بخش کشاورزی و گردشگری، نمونه هایی از مطالباتی هستند که تاکنون به سرانجام نرسیده اند.
اما در کنار این معضلات عمرانی، نباید از بحران خاموش بیکاری جوانان گیلان غافل شد. آماری که نشان میدهد بخش قابل توجهی از جوانان تحصیلکرده این استان یا به ناچار راهی دیگر استانها شده اند یا در مشاغل غیرمرتبط با تخصص خود اشتغال یافته اند. این در حالی است که گیلان از نیروی انسانی کارآمد، متعهد و متخصص در عرصه های مدیریتی، مهندسی، پزشکی، فرهنگی و اقتصادی برخوردار است، اما سهم این سرمایه های انسانی در پست های کلانی مدیریتی کشور، به هیچ وجه متناسب با ظرفیت های این استان نیست. ضرورت دارد در این سفر، موضوع به کارگیری مدیران شایسته گیلانی در سطوح ملی و استانی، به عنوان یکی از مصوبات جدی و راهبردی مطرح شود.
از سوی دیگر، یکی از مهمترین موانع پیشرفت استان، تداوم مدیریت های ناکارآمدی است که حتی از بیان عملکرد و ارائه گزارش از اقدامات خود عاجزند. عزل و برکناری مدیرانی که با بی تدبیری، عدم شفافیت و فقدان برنامه عملیاتی، نه تنها گره گشایی نکرده اند که بر مشکلات افزوده اند، باید به عنوان یک مطالبه جدی در این سفر مطرح شود.
مردم گیلان به مدیرانی عملگرا، پاسخگو و متعهد نیاز دارند که توانایی ترسیم مسیر توسعه و اجرای آن را داشته باشند، نه مدیرانی که فقط در ایام سفرها، با شعار و وعده، به فکر توجیه عملکرد خود هستند.
مسئولان استانی در آستانه این سفر، فرصتی تاریخی در اختیار دارند تا با احصای دقیق مشکلات و پرهیز از ارائه فهرست های گسترده و غیرقابل اجرا، بر چند مسئله اساسی و اثرگذار متمرکز شوند. هر حوزه انتخابیه میتواند یک پروژه اولویت دار و دارای اثرگذاری منطقه ای را معرفی کند تا بسته مطالبات استان، منسجم و قابل پیگیری باشد.
همچنین باید از این ظرفیت برای مطالبه سهم شایسته گیلان در انتصابات کشوری و نیز کنارگذاری مدیران ضعیفی استفاده شود که سالها با حضور خود، مانع شکوفایی این خطه شده اند.
بی تردید، اگر این بار نیز نتوانیم از ظرفیت سفر هیأت دولت برای رفع معضلاتی استفاده کنیم که سالهاست گریبانگیر مردم گیلان است، در حقیقت فرصتی ارزشمند را از دست داده ایم و پاسخگویی به تاریخ و وجدان عمومی، دشوار خواهد بود.
اکنون زمان آن فرا رسیده که میزبانان رسمی استان، با مطالبه گری هدفمند و پیگیری جدی، نشان دهند که این سفر، نقطه عطفی در توسعه همه جانبه گیلان خواهد بود؛ سفری که در آن، جوانان گیلانی صاحب سهم شوند، مدیران ناکارآمد جای خود را به کارآمدان بدهند و زیرساخت های فرسوده، جای خود را به آبادانی و امید بسپارند.
