به گزارش پایگاه خبری تحلیلی اوی لطیف : به قلم مدیر مسئول ؛این روزها خبر برگزاری آیینهای تقدیر از مدیران و کارمندان نمونه در شهرستانهای مختلف گیلان، با واکنشهای متفاوتی روبهرو شده است.
در شرایطی که برخی مدیران با عملکردی قابل دفاع و بر اساس شاخصهای شفاف، شایسته تقدیر دانسته میشوند، اما این پرسش در اذهان عمومی شکل گرفته که چگونه برخی مدیران با عملکردی ناموفق و غیرقابل قبول، خود را در قامت «مدیر نمونه» میبینند و در چنین مراسمی تجلیل میشوند؟
به نظر میرسد در بسیاری از موارد، به جای تقدیر از مدیران کارآمد، باید برای عزل مدیران ناکارآمد اقدام کرد تا پاسخگوی عملکرد خود باشند.
شاخصهای یک مدیر نمونه چیست؟
یک مدیر موفق، صرفاً به معنای فردی که یک پست سازمانی را اشغال کرده نیست. یک مدیر نمونه باید دارای ویژگیها و مهارتهای مشخصی باشد که او را از سایرین متمایز کند. بر اساس تعاریف مدیریت، یک مدیر خوب باید هنر انجام کارها را به وسیله دیگران و با استفاده بهینه از منابع داشته باشد و فرآیندهای برنامهریزی، سازماندهی، هدایت و کنترل را برای دستیابی به اهداف به کار گیرد.
از جمله شاخصهای کلیدی یک مدیر نمونه عبارتند از:
۱٫ شفافسازی اهداف: مدیر نمونه میداند که اهداف سازمان چیست و آنها را به طور واضح برای تیم خود شرح میدهد تا همه در مسیر درست حرکت کنند.
۲٫ مدیریت و تیمسازی اصولی: چنین مدیری توانایی ساخت یک تیم منسجم را دارد و با شناخت استعدادهای کارکنان، از آنها در جای درست استفاده میکند تا بهرهوری افزایش یابد.
۳٫ ارائه بازخورد مؤثر و بهموقع: یک مدیر نمونه از ارائه بازخورد سازنده چه در مورد نقاط قوت و چه ضعف کارکنان ابایی ندارد و این کار را به صورت مستمر و نه فقط در ارزیابیهای سالانه انجام میدهد.
۴٫ مسئولیتدهی و اعتماد: مدیر نمونه با محول کردن مسئولیتهای مهم به کارکنان و اعتماد به آنها، زمینه رشد و پیشرفت را برای آنان فراهم میکند.
۵٫ پاسخگویی و نظارت: نظارت بر بودجه، عملکرد کارکنان و تقسیم عادلانه منابع، از وظایف اصلی یک مدیر است.
نکته قابل تأمل اینجاست که در انتخاب مدیران نمونه در برخی شهرستانهای گیلان، گویا این شاخصها نادیده گرفته شده و ملاکهای دیگری برای تقدیر به کار رفته است. این تناقض میان شایستگیهای یک مدیر نمونه و عملکرد واقعی برخی مدیران تقدیرشده، سوالات جدی را درباره ملاکهای انتخاب آنها به وجود آورده است. در شرایطی که برخی مدیران حتی با انتقادات جدی درباره عدم آشنایی با مشکلات بومی منطقه یا عملکرد ضعیف اقتصادی و خدماتی روبهرو هستند ، تجلیل از آنها نه تنها تداوم وضعیت موجود را توجیه میکند، بلکه به نوعی بیاعتنایی به خواست مردم و شایستهسالاری محسوب میشود.
