به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آوای لطیف: آیین افتتاح تلویزیون اینترنتی «کادوس فیلم» در تالار مرکزی رشت با حضور استاندار گیلان، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی و جمعی از مسئولان و هنرمندان برگزار شد.
در این مراسم، سه سخنرانی محوری ،استاندار، مدیرکل ارشاد و صاحب‌امتیاز پلتفرم تصویری از یک ضرورت فرهنگی ترسیم کردند: بهره‌گیری از قدرت رسانه برای معرفی هویت، تاریخ و ظرفیت‌های گیلان. آنچه در این میان قابل تأمل است، فاصله میان «ادعاهای مطرح‌شده» و «ساختار اجرایی» مورد نیاز برای تحقق آن‌هاست.
پیش از هر نقدی، باید انصاف را رعایت کرد. راه‌اندازی یک پلتفرم بومی برای پر کردن خلأ میان تولید اثر و رسیدن به مخاطب، ایده‌ای منطقی و ضروری است.
مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی گیلان به‌درستی به مشکل فیلم‌سازان جوان و فیلم‌اولی‌ها اشاره کرد که به دلیل محدودیت مالی و نبود مسیر عرضه حرفه‌ای، آثارشان دیده نمی‌شود. تأکید صاحب‌امتیاز کادوس فیلم بر پاسداشت زبان مادری (گیلکی و تالشی) نیز دغدغه‌ای واقعی است؛ چراکه گویش‌های محلی در دهه‌های اخیر به‌شدت آسیب دیده‌اند. همچنین اشاره استاندار به مفاخر گیلان و پیشینه تاریخی این سرزمین، نشان‌دهنده شناخت درستی از سرمایه فرهنگی استان است.
هر سه سخنران از «حمایت»، «معرفی ظرفیت‌ها» و «نگاه ملی» سخن گفتند، اما هیچ‌یک به پرسش بنیادین پاسخ ندادند: کادوس فیلم از کجا تأمین مالی می‌شود؟ مدل درآمدی آن چیست؟ آیا متکی به بودجه دولتی است یا درآمدزایی مستقل دارد؟ اگر وابسته به یارانه باشد، استقلال هنری و محتوایی آن چگونه تضمین می‌شود؟ تجربه پلتفرم‌های مشابه در سایر استان‌ها نشان داده که نبود مدل اقتصادی شفاف، نخستین عامل توقف فعالیت است.
سخنرانان از تولید «فیلم، سریال و مستند» گفتند، اما هیچ عدد، زمان‌بندی یا سهم مشخصی اعلام نشد. پرسش این است: کادوس فیلم در سال اول چند اثر تولید یا منتشر می‌کند؟ سهم محتوای گیلکی‌زبان چقدر است؟ چه تضمینی برای تداوم تولید وجود دارد؟ بدون شاخص، ارزیابی موفقیت در پایان سال ممکن نخواهد بود.
صاحب‌امتیاز کادوس فیلم بر «نگاه ملی» و پخش سراسری تأکید کرد. این ادعا در فضایی مطرح می‌شود که پلتفرم‌های بزرگی چون فیلیمو و نماوا سال‌ها پیشتر بازار را در اختیار گرفته‌اند. پرسش چالشی این است: مزیت رقابتی کادوس فیلم دقیقاً چیست؟ آیا صرف «بومی بودن» برای جذب مخاطب ملی کافی است؟ یا باید بر تولید محتوای تخصصی و متفاوت (مثلاً مستندهای گردشگری، سریال‌های گیلکی با کیفیت) تمرکز کند؟
استاندار گفت «از قدرت رسانه در معرفی ظرفیت‌های گیلان استفاده بیشتری شود.» این جمله درست است، اما پرسش اینجاست: سهم کادوس فیلم از بودجه فرهنگی استان چقدر است؟ اگر قرار است رسانه بومی محور معرفی گیلان باشد، آیا بودجه و زیرساخت متناسب با آن تخصیص یافته است؟
پرسش‌هایی که می‌تواند به شفاف‌سازی مسیر کادوس فیلم کمک کند:
۱. مدل درآمدی و منابع تأمین مالی کادوس فیلم چیست؟
۲. شاخص موفقیت در پایان سال اول فعالیت کدام‌اند؟
۳. سهم محتوای گیلکی و تالشی از کل تولیدات چقدر خواهد بود؟
۴. سازوکار حمایت از فیلم‌سازان جوان چگونه تعریف شده است؟
۵. مزیت رقابتی این پلتفرم در برابر پلتفرم‌های ملی چیست؟
راه‌اندازی رسانه بومی در گیلان، اقدامی ارزشمند و ضروری است. اما تجربه نشان داده که «شعار فرهنگی» بدون «ساختار اجرایی» و «مدل اقتصادی شفاف» دیر یا زود به رکود می‌رسد.
کادوس فیلم اگر می‌خواهد رسالت پاسداشت زبان مادری، معرفی گردشگری و حمایت از هنرمندان گیلانی را محقق کند، باید از مرحله ادعا عبور کرده و برنامه، بودجه و شاخص ارائه دهد. تنها در این صورت است که می‌توان گفت گیلان صاحب یک رسانه بومی واقعی شده است، نه یک پروژه تشریفاتی دیگر.
