به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آوای لطیف : مصطفی شریعتی معاون هنری اسبق ارشاد گیلان و پیشکسوت رسانه ای و فعال فرهنگی کشور هفته ای نیست یادداشتی انتشار نداده و دغدغه های فرهنگی و اجتماعی خود را بروزننماید.
شریعتی زمانی که معاون هنری ارشاد گیلان شدند گفتند:مسولیتهای ما امتحان الهی است و ایام مسولیت فرصتی است که درآن شهدا ناظر ماهستند.امیدوارم از آبروی خود بگذاریم تا آبرویی برای نظام و اسلام کسب کنیم.
و امروز شریعتی دغدغه علمی خود بلکه دغدغه یک نظام آموزشی است و نگرانی خانوده هایی است که فرزندان کنکوری دارند را اینگونه بیان می کند.
غول کنکور ، همیشه برای همه اعضای خانواده های ایرانی پر تنش و تعارض ساز، امیدواری و نا امیدی و… بوده است. مسئولان برگزاری کنکور دیروز پنج شنبه، اعلام کردند. تنها ۱۰٪ از شرکت کنندگان امسال در رشته ریاضی حضور دارند؟؟؟!!! خیلی عجیب و مصیبت بار هست. که ما با این مقدار شرکت کننده چگونه باید “استقلال علمی” خود را در جهان شتابان حفظ کنیم. شاید به بیراه کوچ کرده ایم؟!و راهبر د های کلان توسعه پایدار و جامع را نمی شناسیم!!! یا اینکه در حوزه ریاضی دچار “افت هوش” هستیم. یا با از دست دادن ” نخبه های جهانی ریاضی”، ( الگوهای قابل قبول) دچار “فوبیای ریاضی” شدیم. یا اساسا فکر میکنیم ریاضیدانها خطرهای بالقوه برای “مدیریت ” فعلی کشور هستند. و یا اینکه رشته “ریاضی” رقیب بدون شکست “علوم انسانی” هست. و یا اینکه بدون رشته ریاضی هم میتوانیم، با جایگزینی رشته های دیگر امور کشور را (ناقص) پیش ببریم. و یا اینکه ریاضی برای دولتها “هزینه ساز” هستند. و گرانتر از بقیه رشته ها می باشند. و یا اینکه ریاضی رشته یی هست که با آن نمیتوانیم “خدا ” را اثبات کنیم و “دین” خود را حفظ کنیم؟! (زیبایی شناسی و منطق ریاضی مناسبتر اثبات میکند.) .و یا…
هر احتمالی که بدهیم، ممکن است با عجله پاسخهای پیش و پا افتاده یی برای توجیه “نواقص معرفت شناختی” خود پیدا کنیم. اما در اصل باید مدیران ارشد در دو حوزه “برنامه ریزی” و “مدیریت اجرایی ” در هر سه قوه پاسخگو باشند. و نباید با عتاب و خطاب از کنار موضوع بسادگی بگذریم. یادم هست در دوران اصلاحات وزیر آموزش و پرورش از سازمان تعاون مرغداری کشور منصوب شد.( همان موقع یک مقاله یی نوشتم. و گفتم وزیر الان فکر میکند سه میلیون مرغ مادر دارد. و دوازده میلیون جوجه یک روزه). یا از دولت باصطلاح اصولگرا، کسی وزیر شد که بیست و دو هزار “مدرسه قرآنی” تاسیس کرد.( چون دکترای قرآن و حدیث داشت؟!) و با رفتنش این مدارس هم از جیب “بیت المال” رها شدند!!!
مشکل ما نه نیروی انسانی هست و نه مدرک p h d از دانشگاه داخلی یا خارجی؟! مشکل ما در فهم مسایل کشوری در “تراز جهانی” هست. که نمیدانیم، تعاریف مفاهیم چیست. و شاخص های توسعه چگونه انجام میگیرد. و اولویتهای توسعه متوازن با چه الگویی باید تطبیق داده شود!!!؟ (البته مجری طرح ۲۰۳۰ سر براهی هستیم؟؟؟!!!)
تا زمانیکه “نهاد تعلیم و تربیت” را “هزینه ساز ” و نه “سرمایه ساز” بدانیم. همین وضع باقیست. فهم و افق نگاه خودمان را باید تغییر بدهیم. غول کنکور با گردش مالی ۸۰۰۰ میلیارد تومانی “مافیایی” هست که همه برنامه های خرد و کلان ما را تهدید جدی میکند. و اگر منافع ملی را بر منفعت های فردی ترجیح ندهیم. هم مهاجرت نخبه گان “فرار مغز ها” ادامه خواهد داشت. و هم از نظر استقلال “علمی-دانشی” دچار مشکلات عدیده یی خواهیم شد.
به یک “عزم ملی ” برای گام بر داشتن بسوی تسخیر قله های علمی جهانی نیاز داریم. که با افزایش میزان سهم تولید به بهانه سال “تولید دانش بنیان” باید خیزهای اساسی برداریم. بجای “شخصیت محوری” در نهاد های دانشی- علمی ، باید به برنامه های علمی – پژوهشی و کاربردی و اقتصادی سازی آن بتناسب بازارهای داخلی و بین المللی بیندیشیم. تربیت نیروی انسانی ، “سرمایه سازی ” برای “حفظ استقلال کشور” هست. نه انتخاب سلیقه افراد و جناحها و جریانهای سیاسی موجود.
