به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آوای لطیف :باز هم ۵ اسفند از راه رسید. باز هم تقویمها به ما یادآوری میکنند که «روز مهندس» است. پیامکهای تبریک از راه میرسند، در شبکههای اجتماعی برای هم عکس و نوشته میفرستیم و چند ساعتی به بهانه این روز، حال و هوایمان عوض میشود. اما راستش را بخواهید، در آستانه این روز، دلم گرفته است از این همه فاصله بین «روز» و «واقعیت».
اینجا، در خطه سرسبز گیلان، ما مهندسین، نفسهای عمیقِ این سرزمین را لمس میکنیم. ما با چشم خود میبینیم که چگونه ساخت و ساز بیرویه، بیاعتنا به حریم رودخانهها و مسیلها، روزی کام مردمان این دیار را تلخ خواهد کرد. ما به عنوان مهندس عمران و معماری، دلمان برای بافت پلکانی رشت، برای خانههای قدیمی با آن معماری هماهنگ با اقلیم، برای ایوانهایی که بارانهای نقرهای گیلان را به نظاره مینشستند، تنگ شده است. اما هر روز، شاهد قد کشیدن ساختمانهای بیهویتی هستیم که هیچ نسبتی با این سرزمین بارانی ندارند.
ما مهندسین مکانیک و برق، در شهر صنعتی رشت و دیگر نقاط استان، از نوسانات اقتصادی میگوییم که برنامهریزی برای تولید را مختل کرده؛ از واحدهای صنعتی نیمهتعطیلی که خاک میخورند و نیروی متخصص جوان را بیکار گذاشتهاند.
درد ما فقط مشکلات فنی و اجرایی نیست. درد بزرگتر، نادیده گرفته شدن جایگاه واقعیمان در جامعه است. در بسیاری از پروژهها، نظر ما مهندس پشت میز بازنشستهها و سفارشها گم میشود. حقوق ما که باید در خور شأن سالها تحصیل و تجربه باشد، در بهترین حالت، با یک کارگر ساده فاصله چندانی ندارد. مهندس جوان ما، پس از فراغت از تحصیل، به جای طراحی و خلاقیت، به فکر قبولی در آزمون نظام مهندسی است و بعد از آن، به جای ورود به بازار کار واقعی، درگیر قراردادهای حقالامضایی میشود که کرامتش را نشانه رفته است.
خودمانیم، این همه پیام تبریک که این روزها رد و بدل میشود، کدام یک از این مشکلات را حل میکند؟ مگر با یک تبریک، احترامی که سالهاست از ما دریغ شده، به ما بازمیگردد؟ مگر با یک پست اینستاگرامی، امنیت شغلیمان تضمین میشود؟ مگر با یک یادداشت، مشکلات زیرساختی استان گیلان که ما مهندسین بارها در موردشان هشدار دادهایم، حل میشود؟
پس شاید امسال، روز مهندس را جور دیگری تبریک بگوییم. بیایید به جای پیامهای کلیشهای، این روز را بهانهای کنیم برای شنیدنِ حرف یکدیگر. مسئولین، به جای ارسال پیامهای تشریفاتی، یک روز پای درد دل ما بنشینند. مردم، به جای نگاه ابزاری به مهندس به عنوان «کسی که باید نقشه را ارزان بکشد»، به ما به چشم مشاوری امین بنگرند. و ما مهندسین هم، بیش از پیش بر دانش و وجدان کاری خود بیفزاییم و پای حرف حق خود بایستیم.
روز مهندس بر همه در سراسر ایران، به ویژه مهندسین پرتلاش و رنجکشیده گیلان، مبارک باد. امید که روزی، این «روز» برای ما فقط یک مناسبت در تقویم نباشد، بلکه بازتابی از جایگاه واقعیمان در جامعه باشد.
