به گزارش پایگاه خبری تحلیلی آوای لطیف :به قلم مدیر مسئول، نسل دهه هفتادی رشت در آستانه آزمونی مهم قرار گرفته است. این نسل که در دوران گذار جامعه ایران رشد کرده، حالا با چالش ورود به عرصه سیاسی شهری روبروست.
رسانهها از ظهور چهرههای جدیدی از این نسل خبر میدهند، اما پرسش اصلی اینجاست: آیا این نسل آمادگی عبور از فضای مجازی و شبکههای اجتماعی به میدان عمل واقعی را دارد؟
چالشهای کلیدی
۱. شکاف بین ظرفیت و عمل
دهه هفتادیها از نظر تحصیلات و آشنایی با فناوری در موقعیت بهتری قرار دارند، اما این ظرفیتها اغلب در گفتمانهای نظری باقی میماند. تبدیل ایدههای نو به برنامههای عملیاتی برای شهر رشت، نیازمند درک عمیق از بافت محلی و واقعیتهای اجرایی است.
۲. فقدان سابقه مدیریتی ملموس
بسیاری از این نسل فاقد تجربه مدیریتی در سطوح میانی هستند. رایدهندگان رشتی، به ویژه نسلهای پیشین، اغلب به **سابقه عملی و دستاوردهای عینی بیش از شعارهای نوگرایانه توجه میکنند.
۳. پراکندگی و نبود ائتلافهای منسجم
تمایل به فردگرایی و نبود سنت تشکیل ائتلافهای پایدار در میان این نسل، باعث تضعیف موقعیت آنها در رقابت با جریانهای سیاسی سنتیتر میشود.
۴. ارتباطگیری با بدنه متنوع جامعه
رشت شهری با ترکیب جمعیتی و فرهنگی متنوع است. موفقیت در گرو ایجاد پل ارتباطی نه فقط با همنسلیها، بلکه با همه اقشار سنی و اجتماعی شهر است.
ورود موفقیتآمیز این نسل به عرصه انتخابات رشت، نیازمند گذار از نوگرایی انتزاعی به برنامهریزی عینی، ساخت ائتلاف و اثبات توانمندی در حل مسائل ملموس شهری است. در غیر این صورت، خطر حاشیهنشینی سیاسی آنها را تهدید میکند.
